VT iRepair - шаблон joomla Авто

Bolesław Nieczuja-Ostrowski patronem Pułku Wsparcia Dowodzenia Dowództwa Wielonarodowej Dywizji Północny-Wschód w Elblągu.

 

Mój  świętej pamięci Dziadek  byłby naprawdę usatysfakcjonowany tym wydarzeniem. We wrześniu  br. decyzją Ministra Obrony Narodowej został on patronem Pułku.

Wczoraj, 19 października 2019, wraz z członkami najbliższej rodziny, na zaproszenie dowódcy, płk. Andrzeja Dudy, gościliśmy na uroczystości wręczenia sztandaru.  Dokonał tego generał dywizji Dariusz Łukowski, zastępca szefa sztabu generalnego Wojska Polskiego.  

Co cieszy, spora grupa mieszkańców Elbląga, także nauczyciele i uczniowie z Regenta i III LO byli świadkami owego zdarzenia.  Uroczystość została wzorowo przygotowana i przeprowadzona.

Co nie podobało mi się, to brak na uroczystości ważnego przedstawiciela z Warszawy – choćby wciąż urzędującego ministra Błaszczaka. W końcu wręczenie sztandaru (najnowocześniejszej jednostce Wojska Polskiego) nie zdarza się codziennie.  A może to dlatego, że Elbląg to dla Warszawy i rządzących z kolejnych opcji to wciąż Polska „B”.

Rozwiązanie Armii Krajowej było niewątpliwie ciosem dla żołnierzy podziemia, a na pewno dla mojego Dziadka i jego najbliższych współpracowników. Już znacznie wcześniej, najprawdopodobniej w 1943 roku, zaczął snuć plany o przeniesieniu się na północ, gdy Polska zostanie wyzwolona. Człowiek o duchu harcerskim i społecznikowskim przygotował statut spółdzielni pracowniczej, która miała zająć się kompleksowym gospodarowaniem na terenach wyzwolonych. Niestety, sam statut został zrabowany przez funkcjonariuszy UB w czasie jednej z licznych napaści na rodzinę Ostrowskich.

II Wojna Światowa. Kampania Wrześniowa 1939, ZWZ we Lwowie, ZWZ-AK w Krakowie.

Mój Dziadek, jak czytelnicy tej strony pamiętają, został dowódcą 5 kompanii II batalionu, 115 Pułku Piechoty, 41.Rezerwowej Dywizji Piechoty. Wraz z nią przeszedł szlak bojowy od Różana nad Narwią, przez północną i środkową Polskę, aż pod Tomaszów Lubelski, gdzie jego dywizja brała udział w tzw. drugiej bitwie tomaszowskiej.

Żołnierze w dzień walczyli a nocami maszerowali, bardziej poganiani chaotycznymi rozkazami dowództwa niż naciskiem wroga. Porucznik Bolesław w tym czasie, wraz ze swoimi żołnierzami, stracił kontakt ze swoim 115 pułkiem i został wcielony do 116 pułku, jako dowódca 2 kompanii. Za bój pod wsią Malinówka, w czasie którego Niemcy dostali „zdrowy łomot”, otrzymał Krzyż Walecznych.

Jako szef uzbrojenia Okręgu Krakowskiego AK, Bolesław Nieczuja-Ostrowski, wraz z grupą oddanych konspiratorów (patrz wcześniejsze artykuły) zaczął tworzyć sieć podziemnych montowni i fabryk uzbrojenia, pod kryptonimem Ubezpieczalnia. Na terenie Małopolski powstało w sumie kilkadziesiąt punktów gdzie naprawiano uzbrojenie, produkowano materiały wybuchowe, montowano granaty ręczne i miny, przygotowywano butelki zapalające a nieco później rozpoczęto produkcję spolonizowanej wersji pistoletów maszynowych Sten. Sam Nieczuja-Ostrowski w swoim domu przy ulicy Kordeckiego, prowadził produkcję prochu; wyprawiał się do Warszawy po spłonki do granatów a także osobiście sprawdzał wyprodukowaną broń. Członkowie Ubezpieczalni specjalnie przystosowanymi do tego samochodami rozwozili ją następnie po terenie okręgu, przekazując ją oddziałom partyzanckim.

Służba wojskowa Bolesława Nieczuja-Ostrowskiego w latach 1931-1939.

Bolesław Nieczuja-Ostrowski ukończył Szkołę Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej w 1931 roku, jako podporucznik piechoty (lokata 196, ze starszeństwem od 1 stycznia 1931) i został skierowany do 5 Pułku strzelców Podhalańskich w Przemyślu, który należał do 22. Dywizji Piechoty Górskiej (od 01 sierpnia 1931).

Książka za dychę

Książka w formacie pdf za 10 zł

  • Kliknij w link lub czytaj w Książki=>Książka za dychę
  • Najnowszą książkę "As i Dama" można również kupić za dychę, (przed wydaniem wersji papierowej)
  • Nowa książka "Łaska i gniew bogów" - III część sagi o rodzinie Odona,11 str. do przeczytania, a całość do kupienia